ปีหมูผ่านไป ปีใหม่กำลังมา อะไร ๆ จะดีกว่าเดิมมั๊ยน๊อ
สวัสดีปีใหม่ครับ เพื่อนพ้องชาวบล๊อกเกอร์ทั้งหลาย
ปีหมูไฟกำลังจะผ่านไปแล้ว และปีหนูไฟกำลังจะเข้ามาถึง หลายคนคงหวังอะไรต่าง ๆ นานา อีกหลายคนอาจหมดหวัง ท้อแท้ กับสถานการณ์ต่าง ๆ ที่ถาโถมกันเข้ามาสิ้นปีนี้ หลายคนคงปลาบปลื้มยินดีกับพลานมัยของพระเจ้าอยู่หัว และอีกหลายคนก็ยังเป็นห่วงพระอาการประชวรของพระพี่นางฯ
ปีใหม่นี้ ผมหวังลึกมาก ๆ ว่าประเทศไทยคงพัฒนาไปได้มากกว่านี้ แต่ดูผลการเลือกตั้งแล้ว คล้าย ๆ ละครช่อง 7 ผังปีใหม่เลยคับ คือ เอาละครเก่า ๆ สมัยก่อนมารีเมค สภาฯ ก็คงไม่ต่างกัน เฮ้อ! ตบยุงกันทั้งในทีวี และในสภาเรยวุ้ย
โพสต์จาก Windows Live Writer ครับ
เป็นการโพสต์จากเวอร์ชั่นล่าสุดครับ บิวต์ 12.0.1336.1026 ล่าสุดละมั้งครับ ใช้ตัวติดตั้งแบบดาวน์โหลดมาเอง (แหงล่ะ) เวอร์ชั่นนี้ผมว่าโอเคครับ ใช้งานง่ายดี แค่ใส่ชื่อบล๊อก ยูเชอร์เนม พาสเวิร์ด และยูอาร์แอล โปรแกรมก็วิเคราะห์ข้อมูลของบล๊อกให้เสร็จเรียบร้อย ไม่รู้ว่าเพราะเป็น WordPress ด้วยรึเปล่า และแน่นอนว่า กับ Blogger หรือ Livejournal คงให้ผลไม่ต่างกัน แต่ถ้าเป็นบล๊อกสัญชาติไทยอย่าง exteen ล่ะ เออ..น่าคิดแฮะ เด๋วลอง ๆ
ไม่ได้อัพเดทบล๊อกหลายวันอยู่ หมดมุขเขียนด้วย แล้วก็มีเรื่องวุ่น ๆ ใฟ้ทำ และให้คิดมากพอดู จนถึงเมื่อวานนี้ ก็ได้ตัดสินใจเคลียร์ปัญหาที่ค้างคามานาน 1 ปี เต็ม ๆ (กับอีก 10 กว่าวัน) ให้จบลงไป แปลกดีนะครับ บอกเลิกประสาอะไรเป็นชั่วโมง (อ๊ะ! พูดอารายออกปายยยย)
มิตรรักแฟนบล๊อกอาจจะแปลกใจ ไหงจู่ ๆ จึงทะลึ่งมาโพสต์ผ่าน Windows Live Writer 555+ ก็แค่ตอนนี้กลับมาใช้ Vista อยู่น่ะสิครับ
ไปรับปริญญามาฮะ
หายไปเสียหลายวันเลย กลับพิษณุโลกตั้งแต่วันที่ 16 เพิ่งกลับมาวันนี้ครับ (22 ธ.ค.)
รับปริญญาปีนี้ เป็นอะไรที่ทรมานมากครับ ใครจะไปคาดคิดว่าปลายเดือนธันวา อากาศจะร้อนบรรลัยขนาดนี้
ดูชุดที่ใส่สิคับ (ไม่ใช่รูปผมนะ เป็นรูปจากเวบสั่งจองชุดครุยของมหาวิทยาลัยครับ)
ใส่อย่างนี้ไปยืนกลางแดดเปรี้ยง ๆ กับเดือนธันวาที่ไม่มีความหนาวซักนิด และตากแดด หรืออยู่ในเต้นท์ที่ตั้งกลางแดดเป็นชั่วโมง ๆ ไม่รู้ว่าคนจัดงานเค้าคิดอะไรกันอยู่ (เนอะ)
ซ้อม 2 วันแรก ยังไม่ต้องใส่ชุดจริงก็ไม่เท่าไรหรอกครับ พออดทน มีถอดใจเล็ก ๆ เอ..กุจะรับดีมั๊ยว๊า + + แต่ก็อดทนมาจนถึงวันซ้อมวันที่ 3 ซึ่งต้องใส่ชุดจริง
Macbook กับอนาคตที่มืดมน & Vaio กับอนาคตที่ดูแล้วช่างสดใส
วันนี้หม่าม๊าโทรมาคุยด้วย เรื่องเกณฑ์ทหาร ปรากฎว่าต้องเสียทั้งหมด 28,000 รวมกับที่จ่ายค่าผ่อนผันเมื่อปีที่แล้วอีก 5,000 สรุปว่าต้องเป็นหนี้แม่ 32,000 บาท ซึ่งเท่ากับเงินเก็บที่เราฝากแม้ไว้พอดี (จริง ๆ ขาดไป 1,000 นึงด้วยล่ะ) เศร้าเลย โครงการจะกู้แม่ซื้อ Macbook เป็นอันล้มเลิกแบบไม่ต้องอ้าปากพูดให้มากความ เพราะถ้าอยู่ดี ๆ ไปขอยืมเงินสดแก 60,000 โดยผ่อนปกติ แถมไม่มีเงินเก็บซักบาท ได้โดนด่า 3 วันไม่จบ แถมไม่ได้ของอีกตะหาก (ซวย 2 ต่อเรยนะนั่น)
ประกอบกับปัญหาเรื่องวัสดุของ Macbook แล้วก็ราคา 50,000 กว่า แต่การ์ดจอยังออนบอร์ดนี่ก็น่าคิดเหมือนกันนะครับ ถึงแม้ว่าราคามันจะรวม OS แต่ Vaio รุ่นที่โชว์รูปอยู่ก็แถม Vista Home Premium มาให้เหมือนกัน (จากการใช้งานจริงผมพบว่า แค่ Home Premium ก็เพียงพอต่อการใข้งานแล้ว เพราะพวก Fax หรือฟังก์ชั่นทางธุรกิจ ผมปิดเกลี้ยงหมดเลย สมัยใช้ Ultimate)
และที่สำคัญ ถอย Macbook มา ก็เอามาลง Ubuntu อยู่ดี เพราะตอนนี้ใช้ Ubuntu จนติดไปแล้ว ประกอบกับประสิทธิภาพของ Macbook เมื่อต้องใช้งานกับ PhotoShop หรือ FinalCut (ชาตินี้จะได้ใช้ไหม) คงจะทำให้ Mackbook คนเก่งถึงกับอึ้ง และ อึด (แม้ว่าจะอัพแรมเป็น 2 GB ก็ตาม) เทียบกับ Vaio ที่ใช้ RAEDON X2300 มา ถึงแม้ว่าพลังความสามารถจะไม่ได้โดดเด่นมากมาย แต่ก็ไม่ออนบอร์ดแถมยังมีแรมเป็นของตัวเองล่ะน๊า +
อืม..หรือชีวิตนี้ เรากับ Macintosh จะยังไม่คู่ควรกันน๊า อุตส่าห์คิดไว้แล้วเชียวว่าพร้อมแล้ว เฮ้อ..!
I Need รถไฟฟ้า
อยากให้รถไฟฟ้า ไม่ว่าจะบนฟ้า หรือใต้ดิน มันโยงใยทั่วกรุงเทพฯ เร็ว ๆ ซักทีครับ
เด๋วนี้เวลาจะไปไหนมาไหน สะดวกมากครับ เช่น ผมอยู่ปากเกร็ด จะไปหาเพื่อนที่พระโขนง ก็แค่นั่ง 166 มาอนุสาวรีย์ฯ แล้วนั่งรถไฟฟ้าไปพระโขนงเลย จากอนุสาวรีย์ไปพระโขนงแค่ 18 นาทีเองครับ เร็วโคตร และไม่ต้องไปหลงกะสายรถเมล์ด้วย
จำไม่ได้แล้วว่ารัฐบาลนี้ กับ กทม. อนุมัติไปกี่โครงการ กี่สาย แต่รีบ ๆ ทำให้มีไปฝั่นธนฯ ก็ดีนะครับ เวลาจะไปหาป้าที่บางแคจะได้ใกล้ ๆ หน่อย ไม่งั้นไปหาแกที นั่งรถเมล์ 3 ต่อ ใช้เวลา 2 ชั่วโมง พอ ๆ กับกลับต่างจังหวัดเลย แย่ ๆ ๆ
ใจจริงก็อยากจะเลือกไอ้พรรคที่บอกว่าจะกระหน่ำสร้างรถไฟฟ้า หรืออย่างมัดจิ๊มา ที่จะให้เหลือ 15 บาทตลอดสาย แต่พูดตรง ๆ กาไม่ลง - -’
สร้างรถไฟฟ้าก็ต้องไปกู้เงินเค้ามา เป็นหนี้กันหัวโต ผมว่ารัฐบาลกำลังมากันผิดทางรึเปล่า รถยนต์น่ะ ควรเก็บภาษีแบบมหาโหดหรือไม่ เพื่อทำให้คนไม่ซื้อรถ และมาใช้รถสาธารณะกันมากขึ้น แล้วไปพัฒนารถสาธารณะให้ดี ๆ ให้ความปลอดภัยกับผู้โดยสารมากขึ้น พูดไปงั้นแหละครับ ทำไม่ได้หรอก ไม่ว่าจะชาตินี้ หรือชาติหน้า ตาย 5 ชาติก็คงไม่มีอะไรอย่างนี้ในเมืองไทยหรอก ฝันลม ๆ แล้ง ๆ ก็เท่านั้น (แต่อย่างน้อย ก่อนอายุ 30 ผมไม่คิดซื้อรถยนต์เด็ดขาด ขี่มอเตอร์ไซด์ไปทำงานคล่องตัวกว่าเป็นไหน ๆ)
เรื่องของเรื่อง เมื่อวานนัดกะัเพื่อนแถวสะพานควาย มันก็ตื่น ๆ แบบบ้านนอกเข้ากรุง เค้าจะไปยังไง เค้าไปไม่ถูก ไอ้เราก็ไม่แม่นสายรถเมล์เนอะ อาศัยว่าจะไปไหนก็ถามเจ้าหน้าที่ที่ท่าปล่อยรถเมล์เอา (พอดีไม่กลัวดอกพิกุลจะร่วง) ด้วยความรำคาญเลยบอกให้มันนั่ง BTS จากอนุสาวรีย์ไปลงสะพานควาย (จริง ๆ ใกล้แค่นั้นนั่งรถเมล์ก็ได้ แต่จำไม่ได้ว่านั่งฝั่งไหน) นั่นล่ะครับ ง่ายดี ให้มันรอที่สถานี BTS สะพานควายนั่นแหละ
พอดีต้องย้อนไปอารีย์ ถ้าเป็นสมัยก่อนผมก็ไม่รู้หรอกครับว่าอารีย์อยู่ตรงไหน แต่พอนั่งรถไฟฟ้าก็เออนะ จากอนุสาวร์ มาเป็นสนามเป้า อารีย์ สะพานควาย แล้วก็ JJ อ่า ก็เลยนั่งรถเมล์ย้อนมา แล้วก็ลงที่ตีนสะพานขึ้น BTS สถานีอารีย์นั่นแหละ อะไรจะง่ายขนาดนี้ (ถ้าเป็นเมื่อก่อนเตรียมหลงเลยครับ ไม่รู้จะลงตรงไหน นี่ละ ข้อดีของ BTS อิอิอิ)
ถึงแม้ว่าราคาจะดูมหาโหดกว่านั่งรถเมล์ แต่ถ้าไปไหนมาไหนสะดวก รวดเร็ว ไม่หลง และนาน ๆ นั่งที ผมว่าก็คุ้มนะ 40 บาทต่อเที่ยว อืม..พอไหว ๆ ส่วนใครที่นั่งประจำทุกวันเค้าก็มับัตรเดือนให้ ดูราคาแล้วก็คุ้มดีครับ มาใช้บริการรถสาธารณะกันเยอะ ๆ เถอะนะครับ รถจะได้ไม่ติด (พูดอะไรไร้สาระ เฮ้อ..!)
