iPex a la carte

หน้ามึนไม่ยอมอัพเดทบล๊อกตั้งหลายวัน สมองมันตื้อไปหมดครับ ช่วงนี้ทำงานกะดึก ออกจากกะ 7 โมงเช้า กว่าจะสะสมพลังขี้ตาจนสลบได้ก็ปาไป 10 โมงแล้ว ซักสี่โมงครึ่งก็ต้องตื่นมาสลึมสลือ 1 ทุ่มก็มาเข้ากะ และ 4 ทุ่ม – เที่ยงคืนก็น๊อกคาหน้าจอเป็นปกติทุกวัน

หลังจากที่บอกลาหนูไอไปด้วยใจบอบช้ำ บัดเด๋วนี้ก็กลับคิดถึงมันขึ้นมาอีกแล้ว . . . อยากได้อะครับ จอสัมผัสมันส์ ๆ ใหญ่ ๆ เล่นเน็ตได้สะใจ ซูมภาพ ซูมจอได้ง่ายและอลังการมาก รวมถึงการติดตั้งโปรแกรมที่แสนจะสนุกสนาน (จนน่าตาลาย) ไหนจะสามารถเอามาเชื่อมต่อกะไวไฟที่หอ เผื่อเวลาง่วงแล้ว ไปอยู่บนเตียงแล้ว ก็ยังเล่นเน็ตก่อนนอนได้ ไม่ต้องไปนั่งเบื่อ ๆ อยาก ๆ ที่หน้าจอ (อันแสนไกลจากเตียงนอน – อย่างว่าเนอะ ก็คนมันไม่มีโน๊ตบุคนี่)

รอ ร๊อ . . รอ ให้น้องไอ 3จี ออก ๆ มาซะที อันที่จริงมันไม่มีประโยชน์อะไรที่จะต้องใช้แบบ 3 จีหรอกครับ กว่ามันจะเป็นมาตรฐานเหมือน EDGE ในวันนี้คงผมแก่ แต่ก็นะ ซื้อแล้วก็ไม่อยากมาว่า เอ้ย..ซื้อแปปเดียวออกรุ่นใหม่ ก็ได้แต่ร้องเพลงรอ ยิ่งช่วงนี้มือ 2 สภาพกิ๊ก ติดกันรอยสารพัดออกมาขายแค่ 13,000 – 15,000 น่าซื้อชะมัด แต่ก็นั่นแหละ อดเปรี้ยวไว้กินหวานจะดีกว่าเนอะ

ระหว่างคิดเรื่อง iPhone ไป ก็มาคิดว่า อืม..ทำไมเราไม่ซื้อโน๊ตบุคไปเลยฟะ . . . น๊านนน จริง ๆ น่ะอยากได้โน๊ตบุคมากกว่าครับ แต่ด้วยเรื่องราคาค่างวดแล้ว จะซื้อแบบไม่ถึง 30k ก็หาที่โดน ๆ ไม่ได้ ส่วนไอ้รุ่นที่โดน ๆ ก็ 40k – 50k อัพ เฮ้อ..! ความอยากกับเงินในกระเป๋ามันไม่ได้สัมพันธ์ สัมพัทธ์กันเล้ย เลยได้แต่ฝันค้างไปวัน ๆ แค่นั้น

ที่เล็งไว้ตอนนี้ก็ Lenovo Y410 – T8100 / Dell Inspiron 1420 / BenQ R43, Q41, S41 ราคาก็ประมาณ 30K – 37K แถมวิสต้ามั่ง ไม่แถมมั่งก็ช่างปะไร เอามา Mod Bios สบายใจเฉิบ (ไว้ได้โบนัสเด๋วไปซื้อ Home Premium ของแท้มาใช้ทีหลัง) ใจจริงอยากได้ Dell นะครับ แต่ไม่รู้จะซื้อยังไง ส่วนน้องขาว Macbook ก็ยังอยากได้อยู่แหละ แต่คงต้องรอให้พระอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันตกมั้ง แม่ถึงจะยอมให้ซื้อขงราคาครึ่งแสนขนาดนั้น เฮ้อ..!

บ่นพอละคับ ไปแระ (เอาไว้ว่าง ๆ จะมานั่งเม้าท์เรื่องโน๊ตบุค หลังจากไปเก็บประสบการณ์จนตาแฉะที่กระทู้ในมาบุญครองมาซักระยะนึงแล้ว)

มันเกิดจากความเหงา มันเกิดจากความขัดใจเล็ก ๆ กับนิสัยเสีย ๆ ที่อยากได้อุปกรณ์พกพาที่จอกว้าง ๆ สัมผัสได้ ฟีเจอร์ล้ำ ๆ ฟังเพลงเยี่ยม ถ่ายรูปยอด ถ่ายวิดีโอสวยใช้ได้ และที่สำคัญ มันต้องมีความเป็น Mobile Phone ที่ดี (หมายรวมถึงการเชื่อมต่อที่ครบครัน)

.
.

นี่แหละครับ เหตุแห่งความช้ำใจ ต้องยอมรับจริง ๆ ว่า อีตา Steve Jobs เนี่ย สร้างความเดือดร้อนให้กะผู้บริโภค และผู้ผลิต ผู้คิดค้นรายอื่นจริง ๆ ทำไม๊ สมองของคน ๆ นี้ถึงช่างคิด ช่างดีไซน์อุปกรณ์ขนมหวาน ที่สร้างความฮือฮากับโลกได้ตลอดเวลา ตั้งแต่ออก iPod มานั่นแหละครับ ลากยาวมาจนถึง iPhone นั่นเลย ทำเอาค่ายมือถือยักษ์ใหญ่ตามมุมโลกต่าง ๆ นั้นอยู่ไม่สุข ต้องออกมาดีไซน์มือถือของตัวเอง โดยยึด iPhone เป็นแม่แบบกันเป็นทิวแถว ทำไมว่างั้น เด๋วมาดูภาพครับ

Read the rest of this entry »

บล็อกสงบ สยบความเคลื่อนไหว ดั่งจะหนีไปไกลแสนไกล วิ๊ดวิ่ว . . .

หลบไปเลียแผลใจมาครับ สาเหตุอันเนืองมาจากนอนหลับอยู่ดี ๆ จู่ ๆ ก็ลืมตาโพรง แล้วเกิดอยากได้ไอโฟนขึ้นมาซะงั้น . . .

ตื่นมา 11 โมงเช้า ไปหน้าแหลมอยู่ที่มาบุญครองเรียบร้อย ประมาณ บ่าย 2 โมง 15 นาที ของวันที่ 28 กุมภาฯ ก็ได้ไอโฟนมาครอบครองแบบไม่ค่อยรู้เนื้อรู้ตัว
.
.
สรุปสั้น ๆ ง่าย ๆ ว่าไอโฟนมันไม่เหมาะกับผมจริง ๆ ครับ แม้ว่ามันจะทำให้ชีวิตง่าย + สะดวก + รื่นรมณ์ขึ้นเยอะ แต่สิ่งที่เลวร้ายที่สุดของมัน คือ… มันไม่เหมาะกับแนวเพลงที่ผมฟังครับ

จุดประสงค์หลัก ๆ ที่ผมทิ้ง Nokia 1100 โทรศัพท์เบสิ๊ก เบสิค ไปหา Sony Ericsson W610i ก็เพราะผมไม่อยากพกโทรศัพท์และเครื่องเล่น MP3 พร้อมกัน แค่นั้นจริง ๆ ไม่ได้หวังว่า โทรศัพท์มือถือเครื่องนึง จะให้อรรถรสในการฟังเพลงที่ดีเด่อะไร แต่เมื่อได้ใช้มันไป ได้ค้นหาอุปกรณ์เสริมที่เหมาะเหม็งกับไลฟ์สไตล์ของเราแล้ว ปรากฏว่ามันเป็นอุปกรณ์คู่ใจ ที่ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็ขาดไม่ได้ กลายเป็นคนที่มีดนตรีติดตัวไปทุกหนทุกแห่ง แต่ก็ต้องห้ามใครโทรเข้า หรือห้ามโทรออกไปหาใคร เพราะโทรศัพท์อาไร๊ ดูหนัง + ฟังเพลง + ถ่ายรูป แบตอึ๊ด อึด แต่พอใช้คุยแล้วแบตลดฮวบ ๆ ๆ เสียชาติเกิดจริง ๆ ให้ดิ้นตาย 555+

เมื่อตอนที่ไอโฟนยังไม่กำเนิด ผมภาวนาตลอดว่า .. อยากให้ไอพอดโทรศัพท์ได้ ก็ไม่เคยรู้นี่เนอะ ว่าแนวทางของไอพอดมันเป็นทางสายกลาง คือ ให้ความไพเราะ เบสนุ่ม ๆ (จนหายวับ) แล้วไอ้กระผมฟัง Hip Hop / R&B / Dance แต่เบสสุขุมนุ่มลึก จนเสียงร้องแหลมมากลบหมด ขอโทษทีฮะ ใช้ไอโฟนมา 7 วัน ไม่มีวันไหนที่ฟังเพลงแล้วมีความสุขเลย หงุดหงิดมาก – มากที่สุด

ถ้ามันเป็นไอพอด การเปลี่ยนหูฟังคงเป็นทางออกที่ดี แต่พอดีว่ามันเป็นไอโฟน ถ้าเปลี่ยนหูฟัง หมายถึง ปุ่มกดรับ – วางสาย / ปุ่มกดเริ่ม – หยุด – เปลี่ยนเพลง และ Small Talk จะหายไปทันที พูดง่าย ๆ ว่าเปลี่ยนได้ครับหูฟังน่ะ แต่ถ้าฟังเพลงอยู่แล้วอยากเปลี่ยน ก็ต้องควักของไอขึ้นมาสไลด์ปลดล็อกแล้วจิ้ม ๆ ๆ คือมันไม่สะดวกมาก ๆ เลยครับ

นี่คือเหตุผลอันเหนืออื่นใด ที่ขายทิ้งปิ้วไปเลย ภายใน 7 วัน ขาดทุนไป 4 พัน ช่างมันฮะ เก็บไว้ก็ไม่มีความสุข ความเสียดายเงินน่ะมีครับ แต่เสียดายความโง่ของตัวเองมากกว่า ทำไมไม่เคยเฉลียวใจเลยว่า อุปกรณ์ตระกูลไอพอดนั้นไม่เหมาะกับแนวเพลงที่ตัวเองฟัง เฮ้อ…

ขายไปเมื่อวันที่ 6 มีนาคมครับ วันนี้ 10 มีนาคม ก็อยากได้มันขึ้นมาอีกละ เพราะอะไรน่ะเหรอครับ คือ..ชอบที่จอมันกว้างขวางน่ะครับ ดูหนัง ดูคลิปได้เต็มตาพอดี อีกอย่างมันให้มุมมองการเล่นเว็บที่สุดยอดมาก ผมไปเดินหลงทางอยู่ที่สยาม หาทางไปไหนไม่เจอก็เปิด Google เหมือนตอนที่นั่งอยู่ที่หอเลย และยังความรื่นรมณ์อีกหลายอย่างเลยฮะ ที่ทำให้อยากได้มันกลับมา แต่..ก็ได้แต่อยากครับ เพราะเมื่อได้มาจริง ๆ ก็หงุดหงิดเวลาใช้มันฟังเพลงอยู่ดี . . . เฮ้อ เศร้า

แอบไปเปิดดูอุปกรณ์เสริมของ iPod เห็นมีหูฟังแบบ In Ear ด้วยแฮะ น่าจะมีสำหรับไอโฟนบ้างน๊อ.. ถึงแม้เสียงมันจะแหลมเปี๊ยวแค่ไหน แต่ก็คงให้เบสที่ดีกว่าหูฟังธรรมดาล่ะเนอะ

…เอาเป็นว่า รอไปอีกซัก 6 เดือน ถึง 1 ปีละกัน ถ้าอุปกรณ์เสริมมันพร้อมมากกว่านี้ ค่อยไปสอยมาใหม่ยังไม่สาย ดีกว่าทนใช้ไปให้เงินจม รออนาคตที่ไม่ค่อยมีความหวังอันใดล่ะเนอะ (โหมดปลอบใจตัวเองที่สุด…)

ไม่ต้องบรรยายเสปกกันมาก คำตอบคือ “iPhone” ยังไงล่ะคับ เหอ ๆ

. . .

ช่วงนี้ ชีวิตวนเวียนอยู่กับโทรศัพท์มือถือซะเป็นส่วนใหญ่ แต่เดิมความต้องการโทรศัพท์มือถือของผม คือ ถ่ายรูปได้ ฟังเพลงได้ ก็โอเค คว้าดาว 2 ดวง (อย่างที่เคยเล่าให้ฟังไป) มาครอบครอง ตอบสนองทุกความต้องการได้ครบถ้วน แต่..ความอยากย่อมไม่มีที่สิ้นสุด

สิ่งที่ต้องการไปมากกว่านั้นคือ “โทรศัพท์มือถือที่มีหน้าจอใหญ่ ๆ” ยังไงล่ะคับ

Read the rest of this entry »